W podejściu krótkoterminowym strategicznym oddziaływuje się na problem i mechanizmy, które go podtrzymują, unikając pytań „dlaczego dany problem istnieje” , czy szukając związków przyczynowo-skutkowych.

Wyodrębniając i stosując funkcjonalne rozwiązania, pomaga się osobom poradzić sobie z  trudnościami w czasie najkrótszym, jak to możliwe.

Model terapii strategicznej (Nardone, Portelli, 2005) wyróżnia się poprzez:  

Powyższe wyniki są rezultatem wieloletnich badań przeprowadzonych przez prof. Giorgio Nardone i jego współpracowników, na ponad 10.000 przypadków pacjentów prezentujących różne zaburzenia, w Centrum Krótkoterminowej Terapii Strategicznej w Arezzo, we Włoszech (Centro di Terapia Strategica).

Podejście strategiczne bazuje na całościowej i ewolucyjnej teorii , a jej zastosowanie stanowi rodzaj „rewolucji kopernikańskiej” w stosunku do tradycyjnych form pomocy psychologicznej. Opierając się na rygorystycznej metodologii (empiryczno-doświadczalnej) obserwuje się, jak metoda action-research pozwoliła na podniesienie efektywności terapii i szybszego rozwiązywania problemów. 

Model terapii strategicznej zachwiał całkowicie stare przekonania, według których, aby pozbyć się chronicznych, utrudniających życie od wielu lat problemów, konieczna jest wieloletnia, skomplikowana i męcząca terapia.

Pierwszym etapem pomocy w podejściu strategicznym jest odblokowanie problemu, co oznacza pozbycie sie objawów. Kolejne kroki są skierowane na restrukturyzację spostrzegania siebie, innym i świata. Jednym z celów jest nauczenie się w sposób funkcjonalny reagować, a w efekcie stworzyć nową równowagę, która pozwoli kierować własnym życiem, a nie poddawać się mu.

Rezultaty badań action-research oraz opisy przypadków pacjentów, możecie znaleźć w książkach autorstwa G. Nardone i jego współpracowników, tłumaczonych na wiele języków, choć w języku polskim jeszcze są niedostępne. Dane w nich zawarte pokazują, iż możliwe jest szybkie i efektywne rozwiązanie większości problemów natury psychicznej.