Krótkoterminowa terapia strategiczna

Model terapii strategicznej całkowicie zachwiał stare przekonania, według których, aby pozbyć się chronicznych, utrudniających życie problemów, konieczna jest wieloletnia, skomplikowana i męcząca terapia.
Innowacyjna, rewolucyjna krótkoterminowa terapia strategiczna jest wysoce skuteczna w leczeniu nerwicy, nerwicy natręctw i depresji.
Jestem jedyną w Polsce psychoterapeutką szkolącą się u światowej sławy włoskiego psychoterapeuty prof. Giorgio Nardone, z którym współpracuję od 2006 roku. Od 2010 roku prowadzę gabinet we Włoszech (Modena), ale duża ilość e-maili i zapytań sprawiła, że postanowiłam otworzyć także gabinet w Polsce (Warszawie).
Konsultacje psychologiczne odbywają się dwa razy w miesiącu. Między spotkaniami
pacjent jest proszony o wykonanie pewnych ćwiczeń, technik , które pozwolą lepiej zrozumieć logikę problemu i dobrać odpowiednią strategię leczenia. Średnia ilość sesji koniecznych do odblokowania i rozwiązania problemu to liczba 7.

Dlaczego wybrać terapię strategiczną?

  • Nerwica ( Effektywność terapii w 95% przypadków)
  • Nerwica natręctw (Effektywność terapii w 89% przypadków)
  • Zaburzenia odżywiania (Effektywność terapii w 83% przypadków)
  • Depresja (Effektywność terapii w 82% przypadków)
  • Problemy w relacji (Effektywność terapii w 82% przypadków)

W podejściu krótkoterminowym strategicznym oddziaływuje się na problem i mechanizmy, które go podtrzymują, unikając pytań „dlaczego dany problem istnieje”,czy szukając związków przyczynowo-skutkowych. Wyodrębniając i stosując funkcjonalne rozwiązania, pomaga się osobom poradzić sobie z trudnościami w czasie najkrótszym, jak to możliwe.

Nie doszukuję się traum tam, gdzie ich nie ma. Nie grzebię w przeszłości, jeśli nie jest to konieczne. Nie dotykam rozdrapanych ran, ale wspólnie staram się je zagoić.
Zadaję tylko konieczne i potrzebne (czasem trudne) pytania, które służą rozwiązaniu problemu.

Pierwszym etapem pomocy w podejściu strategicznym jest odblokowanie problemu, co oznacza pozbycie sie objawów. Kolejne kroki są skierowane na restrukturyzację spostrzegania siebie, innym i świata. Jednym z celów jest nauczyć się reagować w sposób funkcjonalny, aby stworzyć nową równowagę, która pozwoli wam kierować własnym życiem, a nie poddawać się mu.

Współpracuję z psychiatrami, neurologami, lekarzami różnych specjalności, aby zsynchronizować i zsynergizować leczenie holistyczne pacjenta.
Celem nadrzędnym jest zejście z leków, w jak najkrótszym czasie (równolegle stosując terapię strategiczną).

Wysoce skuteczna
  • Nerwica ( Effektywność terapii w 95% przypadków)
  • Nerwica natręctw (Effektywność terapii w 89% przypadków)
  • Zaburzenia odżywiania (Effektywność terapii w 83% przypadków)
  • Depresja (Effektywność terapii w 82% przypadków)
  • Problemy w relacji (Effektywność terapii w 82% przypadków)
Skoncentrowana na rozwiązaniu problemu

W podejściu krótkoterminowym strategicznym oddziaływuje się na problem i mechanizmy, które go podtrzymują, unikając pytań „dlaczego dany problem istnieje”,czy szukając związków przyczynowo-skutkowych. Wyodrębniając i stosując funkcjonalne rozwiązania, pomaga się osobom poradzić sobie z trudnościami w czasie najkrótszym, jak to możliwe.

Nieinwazyjna

Nie doszukuję się traum tam, gdzie ich nie ma. Nie grzebię w przeszłości, jeśli nie jest to konieczne. Nie dotykam rozdrapanych ran, ale wspólnie staram się je zagoić.
Zadaję tylko konieczne i potrzebne (czasem trudne) pytania, które służą rozwiązaniu problemu.

Dostosowana do osoby i problemu

Pierwszym etapem pomocy w podejściu strategicznym jest odblokowanie problemu, co oznacza pozbycie sie objawów. Kolejne kroki są skierowane na restrukturyzację spostrzegania siebie, innym i świata. Jednym z celów jest nauczyć się reagować w sposób funkcjonalny, aby stworzyć nową równowagę, która pozwoli wam kierować własnym życiem, a nie poddawać się mu.

Celem jest zejście z leków

Współpracuję z psychiatrami, neurologami, lekarzami różnych specjalności, aby zsynchronizować i zsynergizować leczenie holistyczne pacjenta.
Celem nadrzędnym jest zejście z leków, w jak najkrótszym czasie (równolegle stosując terapię strategiczną).

Efektywność: 86% rozwiązanych przypadków
Szybkość: Rozwiązanie problemów w czasie 7 sesji psychologicznych (średnia)
Utrzymywanie zmian w czasie

Powyższe wyniki są rezultatem wieloletnich badań przeprowadzonych przez prof. Giorgio Nardone i jego współpracowników, na ponad 10.000 przypadków pacjentów prezentujących różne zaburzenia, w Centrum Krótkoterminowej Terapii Strategicznej w Arezzo, we Włoszech.
Podejście strategiczne bazuje na całościowej i ewolucyjne teorii, a jej stosowanie stanowi rodzaj „rewolucji kopernikańskiej” w stosunku do tradycyjnych form pomocy psychologicznej. Opierając się na rygorystycznej metodologii (empiryczno-doświadczalnej) obserwuje się, jak metoda action-research pozwoliła na podniesienie efektywności terapii i szybszego rozwiązywania problemów.
Rezultaty badań action-research oraz opisy przypadków pacjentów, możecie znaleźć w książkach autorstwa G. Nardone i jego współpracowników, tłumaczonych na wiele języków, choć w języku polskim jeszcze są niedostępne. Dane w nich zawarte pokazują, iż możliwe jest szybkie i efektywne rozwiązanie większości problemów natury psychicznej.

Historia podejścia strategicznego

“Jeśli chcesz wiedzieć dokąd iść, musisz wiedzieć skąd przyszedłeś.”

Źródła podejścia krótkoterminowego strategicznego sięgają tradycji Helleńskiej (retoryka Sofistów) i tradycji Chin (Sztuka Podstępów – stratagemma): te antyczne sztuki były wykorzystywane do rozwiązywania problemów, (które na pierwszy rzut oka wydawały się niemożliwe do rozwiązania), poprzez zastosowanie sugestywnych, perswazyjnych technik komunikacji i odpowiednich strategii. Sam Aleksander Wielki stosował je, aby wygrać wojny, tworząc jedno z najpotężniejszych imperiów w historii.
W obecnych czasach, podejście strategiczne rozwinęło się dzięki teorii komunikacji opracowanej przez zespół Gregory’ego Batesona, dzięki rozwojowi konstruktywizmu i epistemologii cybernetycznej (rozszerzonej przez Heinz von Foestera i Ernst von Glasersfelda) oraz dzięki pracy Miltona Ericksona nad sugestią hipnotyczną.Wielkie zasługi ma także Mental Research Institute z Palo Alto, gdzie G. Bateson, D. Jackson, P. Watzlawick i inni stworzyli tak znaną obecnie teorię komunikacji, podkreślając jej aspekty pragmatyczne i terapeutyczne.

W latach 80. rozpoczęła się współpraca Paula Watzlawicka i Giorgio Nardone, która zaowocowała stworzeniem w 1987 r. Centrum Krótkoterminowej Terapii Strategicznej (Centro di Terapia Breve Strategica). Tam właśnie pracowano nad unowocześnieniem technik terapeutycznych opracowanych w Stanach Zjednoczonych.
Poprzez zastosowanie metodologii action-research, w ciągu ostatnich 20 lat zostały stworzone oddzielne protokóły leczenia dla specyficznych problemów klinicznych (np. fobie, lęki, obsesje, zaburzenia odżywiania, zaburzenia afektywne, takie jak depresja, zaburzenia seksualne itp.).
Intensywne badania i praktyczna pomoc psychologiczna są wciąż prowadzone w Centrum Terapii Strategicznej w Arezzo, a ich rezultaty pozytywnie wpłynęły na wzrost efektywności leczenia psychoterapeutycznego.

FAQ

Tutaj znajdziecie odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania (FAQ):

Pytanie nr 1. - Jak długo trwa konsultacja psychologiczna?

Sesje psychologiczne trwają czas konieczny do zrozumienia funkcjonowania problemu i logiki, która za nim stoi. Psycholog musi być w stanie wybrać strategię najbardziej odpowiednią do przedstawionego problemu. Unikając zbytniego zagłębiania się w przeszłość pacjenta, ale koncentrując się przede wszystkim na teraźniejszości i mechanizmach, które podtrzymują problem. Z reguły konsultacja internetowa trwa od 30-60 minut.

Pytanie nr 2. – Jak często odbywają się konsultacje?

Na początku spotkania odbywają się co dwa tygodnie (tyle czasu potrzeba, aby wykonać polecone przez psychologa zadania i dostrzec pierwsze zmiany). W ciągu pierwszych 10 sesji pacjent powinien odczuć zachodzące w jego życiu zmiany (jeśli nie, to terapeuta decyduje o zakończeniu współpracy, aby nie stać się częścią problemu). W tym okresie powinno nastąpić odblokowanie problemu i odczucie doświadczenia emocjonalnie korektywnego.
Kolejnym etapem jest ugruntowanie zmian emocjonalnych, poznawczych i behawioralnych tak, aby stały się one trwałe w czasie i rozciągnęły się na wszystkie dziedziny życia pacjenta. Terapeuta nie ma na celu uzależnić od ciebie klienta, ale uświadomić mu, iż to on jest prawdziwym sprawcą zmian we własnym życiu. Na tym etapie spotykamy się co 3-4 tygodnie. Klient powinien być w stanie odczuć autentyczność tych zmian i ich pozytywny wpływ na osoby z otoczenia.
Końcowym etapem spotkań terapeutycznych jest doświadczenie przez pacjenta, iż osiągnął cel, który postawił sobie na pierwszym spotkaniu i poczucie, iż pomoc psychologiczna nie jest mu już potrzebna. Razem z terapeutą decydują o zakończeniu spotkań.
Aby potwierdzić trwałość zmian, psycholog umawia kolejne spotkania po 3 i po 6 miesiącach od zakończenia konsultacji (tzw. follow-up).

Pytanie nr 3. – Po jakim czasie mogę dostrzec zmiany?

Podstawowym założeniem podejścia strategicznego jest fakt, iż zmiany powinny zajść w trakcie pierwszych 10 sesji. Jeśli takie zmiany nie następują i sytuacja pacjenta się nie zmienia, sam psycholog postanawia zakończyć współpracę i
może polecić pacjentowi innego profesjonalistę. Dzięki temu psycholog nie staje się częścią problemu pacjenta, czyli kolejną bezskuteczną próbą rozwiązania problemu.

Powyższe dane są rezultatem badań prowadzonych na ponad 10 000 przypadków badanych w ciągu ostatnich 15 lat przez prof. Giorgio Nardone i jego zespół.  Jakie dane?

Pytanie 4. – Słyszałam, że w podejściu strategicznym leczy się tylko objawy. To prawda? Czy to znaczy, że po wyleczeniu pierwszych objawów pojawią się nowe?

Nie. Najnowszy, zaawansowany model terapii strategicznej (advanced strategic therapy) tylko na pierwszym etapie koncentruje się na odblokowaniu objawów. Na tym terapia się nie kończy. Kolejnym etapem spotkań jest konsolidacja wyników i utrzymanie osiągniętych rezultatów w czasie. Celem trwałym jest zmiana spostrzegania rzeczywistości i w konsekwencji  lepsze, bardziej funkcjonalne reagowanie na nią.
Ostatecznym celem jest zmiana w sposób funkcjonalny i trwały relacji z samym sobą, z innymi i ze światem.

Pytanie 5. – Nie mam żadnych zaburzeń psychicznych, które utrudniałyby mi życie, ale czuję się jakoś zablokowana. Czy konsultacja psychologiczna może mi pomóc?

Oczywiście. Praca w podejściu strategicznym pomaga także osobom, które czują się niepewnie, nie potrafią podjąć decyzji, przechodzą przez różnego rodzaju kryzysy życiowe. Ktokolwiek chce przezwyciężyć własne ograniczenia i rozwijać się może spokojnie korzystać z możliwości spotkania z psychologiem strategicznym.

Pytanie 6. – To nie ja mam problem, tylko bliska mi osoba, która jednak nie ma zamiaru skorzystać z pomocy psychologa. Co robić?

W takim przypadku, podczas pierwszego spotkania z osobą chcącą pomóc, wspólnie się decyduje, co jest możliwe do zrobienia w takim przypadku. Są dwie możliwości: albo dostarczane będą wskazówki w jaki sposób próbować zachęcić osobę przejawiającą problem do wizyty u psychologa, albo można skorzystać  z interwencji pośredniej. Polega ona na dawaniu rad i wskazówek członkom rodziny na temat tego, co robić i jak się zachowywać w stosunku do osoby przejawiającej problem. Dzięki temu członek rodziny stanie się „pomocnikiem” psychologa. Być może osoba cierpiąca w końcu zdecyduje się na osobiste przyjście do gabinetu psychologicznego, a jeśli to nie nastąpi kontynuowane będzie podejście pośrednie.

Pytanie 7. - Mam problem z moim dzieckiem, ale nie wiem, czy jest sens prowadzić go do psychologa, gdyż wydaje mi się za mały. W jaki sposób mogę mu pomóc?

Rodzice, opiekunowie (jedno bądź oboje) są zapraszani na spotkanie. Ze strategicznego punktu widzenia, przyprowadzanie dzieci poniżej 12-13 na rozmowę psychologiczną może być szkodliwe. Przede wszystkim dlatego, iż etykietka diagnostyczna może stać się jego samospełniającą się przepowiednią, która potem trudno jest zmazać.  Po drugie, wizyta u psychologa może sprawić, iż dziecko będzie się czuło jako „dziwne”, „inne”, „szalone”. Dlatego też, to rodzice są właściwymi osobami na wprowadzenie zmian w życiu własnych dzieci.
To wy jesteście ich przewodnikami, podstawowymi nauczycielami. Poprzez pośrednie techniki, to znaczy konkretne wskazówki, które musicie wprowadzić w życie, możecie rozwiązać problemy w relacjach z pociechami. A w konsekwencji możecie rozwiązać także własne problemy. Nikt nie może zająć waszego miejsca, zastąpić was w tak ważnym, ale i jak trudnym procesie wychowania. Satysfakcja z osiągniętych rezultatów będzie należała do was.

Pytanie 8. – Czy to podejście psychologiczne przewiduje przyjmowanie leków?

Interwencja jest psychologiczna, nie farmakologiczna. Po pierwsze, jako psycholog nie mogę przepisywać leków (tylko lekarz psychiatra). Po drugie, jestem zdania, że jeśli problem można rozwiązać bez pomocy leków antydepresyjnych, ansjolitycznych, neuroleptycznych, itp, tym lepiej. Istotnym  jest, aby to klient nabył świadomość, iż tylko on jest motorem swoich zmian i wie, że potrafi „poruszać się bez kul”. W przypadku, kiedy pacjent przychodzi na konsultacje będąc w trakcie terapii farmakologicznej, sesje psychologiczne są kontynuowane i po otrzymaniu pierwszych rezultatów, konsultuje się razem z lekarzem prowadzącym (psychiatrą) możliwość obniżenia dawek leków, aż do ich całkowitej eliminacji.